De levensloopregeling is een fiscale regeling die vanaf 1 januari 2006 in Nederland bestaat om het sparen voor een vervangend inkomen tijdens een periode van onbetaald verlof voordeliger te maken. Dit onbetaald verlof kan bijvoorbeeld zijn ouderschapsverlof of een sabbatical leave, maar ook een periode van onbetaald verlof voorafgaand aan het pensioen. "Onbetaald" wil zeggen dat geen salaris uitbetaald wordt, in de plaats daarvan ontvangt de werknemer een uitkering uit zijn levenslooptegoed.
Personen die werknemer zijn in de zin van de Wet arbeid en zorg hebben het recht om deel te nemen aan de levensloopregeling. De werkgever is verplicht hieraan mee te werken. De werknemer geeft aan bij welke instelling hij wil sparen voor levensloop, en welk gedeelte van zijn inkomen de werkgever dient over te maken aan die instelling.

Hoe werkt het precies?
Werknemers mogen jaarlijks maximaal 12% van hun brutoloon sparen om het langerdurend verlof te financieren. Hierbij geldt de zogeheten omkeerregel. Over de inleg hoeft geen belasting te worden betaald. De belasting wordt pas betaald als het spaartegoed wordt opgenomen. Wel zijn over de inleg premies voor de werknemersverzekeringen verschuldigd. Ook extra gewerkte uren of bijvoorbeeld atv-dagen kunnen worden opgespaard.

Met levensloop mag maximaal 210% van het bruto jaarsalaris worden gespaard. Hiermee kan tussen de 3 en 4 jaar onbetaald verlof worden gefinancierd van 70% van het laatstverdiende loon.

Vervroegde pensionering met levensloop:
Werknemers mogen het spaarsaldo ook gebruiken om eerder met pensioen te gaan. Doordat het spaarsaldo ook gedeeltelijk kan worden opgenomen, is het mogelijk dat - indien men genoegen neemt met 70% van het laatstverdiende loon - werknemers 3 tot 4 jaar eerder kunnen stoppen met werken; dit kan bijvoorbeeld met 12 jaar deelname worden bereikt.